به ساعت نگاه مي كنم:
حدود سه نصفه شب است
چشم مي بندم تا مبادا چشمانت را از ياد برده باشم
و طبق عادت كنار پنجره مي روم
سوسوي چند چراغ مهربان
وسايه هاي كشدار شبگردانه خميده
و خاكستري گسترده بر حاشيه ها
و صداي هيجان انگيز چند سگ
و بانگ آسماني چند خروس
از شوق به هوا مي پرم چون كودكي ام
و خوشحال كه هنوز
معماي سبز رودخانه از دور
برايم حل نشده است
آري!از شوق به هوا مي پرم

تاسوعا

روز نهم ماه محرم كه معروف به تاسوعا است،

آخرين روزى بود كه امام حسين عليه السلام و يارانش شبانگاه آن را درك كرده بودند

و اين روز به شب عاشورا پيوند خورد.

بدين جهت در نزد مسلمانان و محبان اهل بيت عليهم السلام از اهميت بالايى برخوردار است . مسلمانان تاريخ ساز ايران اسلامى همچون بسياری از مسلمانان سراسر گيتی،

اين روز را منتسب به غيرت ا... و ساقی دشت کربلا، حضرت ابوالفضل العباس (ع) ميدانند، 

 بسان روز عاشورا گرامى داشته و به سوگوارى مى پردازند.

تاسوعا بزرگداشت شهادت اسوه ايثار و ادب و دلاوري و وفا و حقگزاري عباس بن علي(ع) است

و با گذشت بيش از هزار و سيصد سال ، هنوز تاريخ، روشن از كرامتهاي اوست

و نام او با وفا و ادب و مردانگي همراه است.

آن سردار فداكار با لبي تشنه و جگري سوخته، پا به فرات گذاشت،

امّا جوانمردي و وفايش نگذاشت كه او آب بنوشد و امام و اهل ‏بيت و كودكان تشنه كام باشند. لب تشنه از فرات بيرون آمد تا آب را به كودكان برساند.

خود از آب ننوشيد و فرات را تشنه لبهاي خويش نهاد و برگشت و دستِ عطش فرات،

ديگر هرگز به دامن وفاي عباس نرسيد. اين ايثار را كجا مي‏توان يافت

و اين همه فداكاري مگر در واژه ميگنجد و با كلام قابل بيان است؟

دستان ابواالفضل(ع) قلم شد و اين دستها براي آزادگان جهان علم گشت

و عباس آموزگار بي بديل فتوّت و مردانگي در تاريخ شد.

 و چه به حق او را غيرت ا... العظميم ناميده اند.

 
در اين روز مهم ، چند رويداد سرنوشت ساز در سرزمين كربلا واقع گرديد كه به آن ها اشاره مى كنيم:
1-  ورود شمر به كربلا

شمر بن ذى الجوشن كه در دشمنى به اهل بيت عليهم السلام پيش قدم تر از ديگران بود و با حرارت ويژه اى در واقعه كربلا حضور بهم رسانيد، نامه شديد اللحن عبيدالله را در روز نهم ماه محرم به دست عمر بن سعد رسانيد و او را از منظور عبيدالله باخبر گردانيد.

پسر سعد كه نسبت به صلح با امام حسين عليه السلام خوشبين بود و در اين راه تلاش زيادى به عمل آورده بود، يك باره در برابر نامه عبيدالله قرار گرفت و راه گريزى براى خود نيافت. او على رغم ميلش يا با امام حسين عليه السلام مى بايست نبرد مى كرد و يا فرماندهى را از دست مى داد و براى هميشه از دست يابى به حكومت رى محروم مى شد.

پذيرفتن هر يك از اين دو راه براى او دشوار بود، ولى حب رياست و هواى نفس ، چنان بر وى غلبه يافته بود كه بدون در نظر گرفتن قيامت و موقعيت دينى و اجتماعى امام حسين عليه السلام و قرابت وى با پيامبر صلى الله عليه و آله ، راه نخست را انتخاب كرد و با اين نيت كه مى توان امام حسين عليه السلام را به شهادت رسانيد ولى پس از آن ، توبه كرد و در پيش ‍ گاه جدش محمد مصطفى صلى الله عليه و آله درخواست بخشش نمود؛ ولى اگر حكومت رى را از دست بدهد، هرگز به آن نخواهد رسيد، تصميم گرفت كه فرمان عبيدالله را اجرا كند و با امام حسين عليه السلام به نبرد بپردازد. به همين جهت سپاهيانش را آرايش داد و آنان را آماده حمله نمود.

2 – امان نامه براى ابوالفضل العباس عليه السلام

شمر، كه فرمانده پيادگان قشون عمر بن سعد و از عناصر كليدى و پليد واقعه كربلا بود، در عصر روز تاسوعا، امان نامه اى از عمر بن سعد براى چهار فرزند رشيد و دلاور ام البنين عليهاالسلام يعنى عباس ، عبدالله ، جعفر و عثمان از برادران پدرى امام حسين عليه السلام آورد تا آنان را از سپاه خداجوى و حقيقت طلب امام حسين عليه السلام جدا سازد.

ام البنين ، همسر حضرت على عليه السلام داراى چهار فرزند دلاور و فداكار بود كه همگى در ركاب برادر و امامشان حضرت اباعبدالله الحسين عليه السلام در كربلا حاضر بودند.
حضرت عباس عليه السلام كه بزرگترين آنان است ، از شهرت به سزايى برخوردار بود. وى به خاطر جمال زيبا، قامت موزون ، دلاورى ، غيرت و شجاعت بى مانندش ، به (( قمر بنى هاشم )) معروف شده بود.

ام البنين از قبيله بنى كلاب بود كه شمر بن ذى الجوشن نيز به همين تبار انتساب پيدا مى كرد. بدين جهت در عصر تاسوعا به نزديكى خيمه گاه امام حسين عليه السلام آمد و با صداى بلند فرياد زد: خواهرزادگانم كجايند؟

امام حسين عليه السلام كه منظور شمر را دانسته بود، به برادران خود فرمود: پاسخ شمر را بدهيد. اگر چه او فاسق است و ليكن با شما قرابت و خويشى دارد.

حضرت عباس عليه السلام به همراه سه برادر خود، در نزد شمر حاضر شدند و از او پرسيدند: حاجت تو چيست؟ شمر گفت : شما خواهرزادگان منيد. بدانيد تا ساعتى ديگر شعله هاى جنگ برافروخته مى گردد و از ياران حسين بن على عليه السلام زنده نمى ماند. من براى شما امان نامه اى از عمر بن سعد آوردم. شما از اين ساعت در امان هستيد، مشروط بر اين كه دست از يارى برادرتان حسين عليه السلام برداريد و سپاهيانش را ترك كنيد.

حضرت عباس عليه السلام كه كانون وفادارى و معدن غيرت بود، بر او بانگ زد: بريده باد دست هاى تو و لعنت خدا بر تو و امان نامه ات . اى دشمن خدا، ما را دستور مى دهى كه از ياران برادر و مولايمان حسين عليه السلام دست برداريم و سر در طاعت ملعونان و فرزندان ناپاك آنان درآوريم . آيا ما را امان مى دهى ولى براى فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله امانى نيست؟

شمر از پاسخ دندان شكن فرزندان ام البنين ، خشمناك شد و به خيمه گاه خويش برگشت . هم چنين روايت شده است : در ميان سپاه عمر بن سعد، فردى بود به نام ((عبدالله بن ابى محل بن حزام )) كه برادرزاده ام البنين عليهاالسلام بود. وى هنگامى كه با خبر شد عمه زادگانش (عباس ، عبدالله ، جعفر، عثمان ) در ميان سپاهيان امام حسين عليه السلام حضور دارند، امان نامه اى از عمر بن سعد براى آنان گرفت و به واسطه غلامش ((كزمان )) براى آنان ارسال كرد. او ، فرزندان ام البنين عليهاالسلام را صدا زد و آنان را امان نامه پسر دايى شان باخبر گردانيد. حضرت عباس عليه السلام و برادرانشان به وى گفتند: به پسر دايى ما سلام برسان و بگو كه ما نيازى به امان نامه شما نيست . امان خدا، بهتر است از امان شما.

3-  فرمان حمله عمومى

عمر بن سعد، پس از دريافت نامه عبيدالله بن زياد، احساس كرد، اگر در مبارزه با امام حسين عليه السلام تعلل بورزد، موقعيت خويش را از دست خواهد داد و شمر به جاى او به فرماندهى سپاه خواهد رسيد. بدين جهت در عصر تاسوعا بدون هيچ گونه اخطار قبلى و با دست پاچگى تمام فرمان حمله عمومى به سوى خيمه هاى امام حسين عليه السلام را صادر كرد.

وى با گفتن (( يا خيل الله اركبى و بالجنة ابشرى )) تلاش ‍ نمود تا كردار خويش را بايسته جلوه دهد و روحيات متزلزل سپاهيان خويش را تقويت كند، تا مبادا در نبرد با فرزند زاده رسول خدا صلى الله عليه و آله دچار سردرگمى و سستى و پراكندگى گردند. سپاه كفر پيشه عمر بن سعد، يك پارچه به حركت درآمده و به سوى خيمه هاى امام حسين عليه السلام هجوم آوردند.

امام حسين عليه السلام در اين هنگام خيل عظيم سپاهيان دشمن را در روبروى خيمه هاى خود مشاهده نمود.

آن حضرت ، بلادرنگ برادرش عباس ين على عليه السلام را طلبيد و وى را به همراه بيست تن از ياران فداكارش چون زهير بن قين و حبيب بن مظاهر به سوى سپاه دشمن فرستاد، تا عمر بن سعد را ملاقات كرده و علت آتش افروزى هاى بى حاصل آنان را جويا گردند. حضرت عباس عليه السلام به همراه ياران امام حسين عليه السلام به سپاهيان دشمن نزديك شد و از سركردگان آنان پرسيد:

منظور شما از اين حركت بى جا و غوغاها چيست؟ آنان پاسخ دادند: از امير عبيدالله بن زياد فرمان آمده است كه بايد بر شما عرضه كنيم و آن اين است كه يا در طاعت او درآييد و با وى بيعت كنيد و يا آماده نبرد سرنوشت ساز باشيد!

حضرت عباس عليه السلام فرمود: پس قدرى تامل كنيد تا من اين گزارش را به سرورم حسين عليه السلام برسانم .

حضرت عباس عليه السلام ، پيام دشمن را به امام عليه السلام رسانيد. امام حسين عليه السلام به وى فرمود: به سوى ايشان برو و از آنان مهلت بخواه كه امشب را صبر كنند و كار نبرد را به فردا واگذار كنند. چون دوست دارم در شب آخر عمرم مقدارى بيشتر به نماز و عبادت بپردازم و خدا مى داند كه من به راز و نياز با وى و نيايش در درگاهش چه قدر علاقمندم .

حضرت عباس عليه السلام مجددا پيام امام حسين عليه السلام را به دشمن رسانيد. عمر بن سعد كه مظنون به مسامحه كارى شده بود و شمر را رقيب خود مى ديد، از درخواست امام حسين عليه السلام سرباز زد و گفت: براى حسين ، ديگر مهلتى نيست !

ليكن برخى از فرماندهان سپاه ، از جمله قيس بن اشعث و عمر بن حجاج بر او اعتراض كرده و گفتند: اگر سپاهيان كفر و شرك از ما مهلت مى خواستند، ما دريغ نمى كرديم ولى مهلت دادن به فرزند زاده رسول خدا صلى الله عليه و آله دريغ مى ورزيم؟ لازم است او را مهلت دهيد. عمر بن سعد، ناگزير درخواست امام حسين عليه السلام را پذيرفت و پيام داد كه يك شب را به شما مهلت دادم ولى بامدادان فردا اگر بر فرمان امير، سر طاعت فرود نياوريد، فيصله كار را به شمشير مى سپاريم . در اين هنگام ، آرامش نسبى حاكم گرديد و هر دو سپاه به خيمه گاه خويش برگشته و منتظر فرا رسيدن روز بعد شدند.

التماس دعا

'طراحی یا آراستن صفحه های رسانه وب'،

و یا سایت‌ها و نرم افزارهای وب، بوسیله ابرمتن یا زبان‌های نشانه‌گذاری مانند اچ‌تی‌ام‌ال، و با کمک الگوهای آبشاری وب (یا CSS) و تصویرها (یا Images)، با رعایت درست استانداردهای وب، را طراحی وب می گویند.
    طراحی وب یعنی طراحی یک یا تعدادی صفحه، از جنس ابرمتن، پیوند داده شده و پیوسته به یکدیگر، می تواند مجموعه ای باشد از طراحی گرافیک، طراحی نمای گرافیکی کاربری (یا GUI)، تصویرسازی یا کاریکاتور، پویا نمایی یا انیمیشن، نوشتن متن، برنامه نویسی و کد نویسی، نوشتن کد الگوهای آبشاری وب (یا CSS) و از همه مهم‌تر، طراحی سناریو و چگونگی ساختار سایت، روش قرار گرفتن صفحه ها، یا به عبارتی ساده تر، طراحی نقشه کاربری. طراحی گرافیک تنها بخشی از طراحی وب است.
    طراحی وب با طراحی بروشور و طراحی برای چاپ، تفاوت دارد. طراحی وب امری پیچیده است و کسی که این کار را انجام می دهد ، باید علاوه بر داشتن ذوق و سلیقه طراحی ، علم بر نرم افزار های گرافیکی انیمیشن سازی (فلش) و ... به امور شبکه نیز آگاه باشد صفحه‌های وب به گونه‌ای طراحی می‌‌شوند که بر روی نمایشگر رایانه خوب دیده شوند، بنابراین بیشینه دقت تصاویر، دقت نمایشگر است. برخلاف بروشور و روش طراحی برای چاپ، که داده ها در چند صفحه و به گونه یکجا در اختیار کاربر قرار می‌‌گیرد، در صفحه‌های وب این داده ها بر روی کامپیوتر سرویس دهنده ذخیره می‌‌گردند، و کاربر تنها هر صفحه‌ای که احتیاج داشته باشد را با نرم افزار مرورگر اینترنت رایانه، مرور می‌‌کند. این باعث می‌‌شود تا در بخش بندی داده ها و در دسترس گذاشتن‌ آنها، به شکلی متفاوت برخورد شود. از طرف دیگر جابجایی داده ها و در دسترس گذاشتن آنها از دید نرم افزاری، در شبکه ها، محدودیت هایی برای طراحی وب ایجاد می‌‌کند. به عبارتی دیگر، برتری این نوع از انتشار دیجیتالی - الکترونیک داده ها بر سایر رسانه‌ها، که باعث می شود هر کاربری در هر گوشه جهان به آسانی به آنها دسترسی داشته باشد، رسانه وب را فراگیرتر نموده. برای مثال اگر شما صاحب یک رستوران باشید ، هرگز نمی توانید منوی غذاهای خود را به صورت چاپ شده به همه افرادی که برای مهمانی امشبشان غذا سفارش می دهند ارسال کنید ، اما می توانید با داشتن یک سایت ، یک منوی آنلاین داشته باشید یا حتی با اندیشیدن تدابیری از مشتریا خود سفارش آنلاین بگیرید. نرم افزارهای طراحی وب، به کلی با دیگر نرم افزارهای طراحی و چیدمان متفاوت هستند. نا آشنایی طراح های گرافیک با نرم افزارهای وب، یکی از دلیل های تمایل نداشتن آنها به طراحی وب است. در سال هايی که استفاده از وب هنوز فراگیر نشده بود، شمار کمی از طراح های گرافیک درگیر طراحی وب بودند، اما اکنون، طراحی وب، وابسته به همکاری برنامه نويسان و طراح های وب و گرافیست ها شده است.
    طراحی وب، بخشی از ساخت یک وب سایت است، که می تواند شامل تنظیم وب سرور یا داده‌گاه وب، نوشتن نرم افزارهای وب و برقراری امنیت وب سرور یا «داده‌گاه» باشد.

اینم برای انگلیسی زبان ها:

نون سوگند به قلم و آنچه مى‏نويسند (1) ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ سوره القلم ایه اول=  

 اول بهتر است من سوره القلم قران را برایتان شاهد بگیرم تا او باشد میان ما حاکم شود

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

نون سوگند به قلم و آنچه مى‏نويسند (1)

ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ﴿1﴾

[كه] تو به لطف پروردگارت ديوانه نيستى (2)

مَا أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ ﴿2﴾

و بى‏گمان تو را پاداشى بى‏منت‏خواهد بود (3)

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ ﴿3﴾

و راستى كه تو را خويى والاست (4)

وَإِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ ﴿4﴾

به زودى خواهى ديد و خواهند ديد (5)

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ﴿5﴾

[كه] كدام يك از شما دستخوش جنونيد (6)

بِأَييِّكُمُ الْمَفْتُونُ ﴿6﴾

پروردگارت خود بهتر مى‏داند چه كسى از راه او منحرف شده و [هم] او به راه يافتگان داناتر است (7)

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ﴿7﴾

پس از دروغزنان فرمان مبر (8)

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ ﴿8﴾

دوست دارند كه نرمى كنى تا نرمى نمايند (9)

وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ﴿9﴾

و از هر قسم خورنده فرو مايه‏اى فرمان مبر (10)

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِينٍ ﴿10﴾

[كه] عيبجوست و براى خبرچينى گام برمى‏دارد (11)

هَمَّازٍ مَّشَّاء بِنَمِيمٍ ﴿11﴾

مانع خير متجاوز گناه پيشه (12)

مَنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾

گستاخ [و] گذشته از آن زنازاده است (13)

عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ ﴿13﴾

به صرف اينكه مالدار و پسردار است (14)

أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ ﴿14﴾

چون آيات ما بر او خوانده شود گويد افسانه‏هاى پيشينيان است (15)

إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿15﴾

زودا كه بر بينى‏اش داغ نهيم [و رسوايش كنيم] (16)

سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ ﴿16﴾

سوره شوری ایه نهم

هر انسانی نیاز به شورو مشورت و تبادل نظر دارد اگر قرار بر این بوده که یکه تنها زندگی کنند به او هم یگانه گفته میشد.

سوره دهم ایه شوری

در هر چیزی به مشکلی برخوردید خود پیشداور نشوید داوریش را به خدا واگذارید البته این ایه مخص.ص کسانیست که خدا را بنده باشند.

سوره چهاردهم ایه شوری

این برای کسانیست که چهار کلاس درس خوندند و خودشون رو علامه دهر میدونند(فقط پس از انکه علم برایشان امد راه تفرقه را پیمودند ان هم به صرف حسد و برتری جویی میان همدیگر و اگر سخنی دایر بر تاخیر عذاب از جانب پروردگارت تا زمانی معین پیشی نگرفته اند جالب اینجاست هر چه کتب برای اجتماعی بودن بیشتر میخوانند که ادم شوند متاسفانه به اولین چیزی که شک میکنند همان کتب میباشد همانا که به قران و تورات و ....شک کردند اگر شکی نیست باید بدانیم و تعصبات خشک و بیمزه رو از میان برداریم نه اینکه همانند خفاشان در تاریکی زندگی کنیم

سوره شانزدهم ایه شوری

وقتی حقیقتی را بیان میکنیم و باز هم با شک و تردید برخورد شود جوابشان با خداست چرا که در کار خدا هم دخالت میکنند لااقل کتاب خدا را من نیاورده ام(کسانیکه در باره خدا پس از اجابت او به مجادله میپردازند حجتشان پیش خدا باطل است و خشمی از خدا برایشان است و برای انان عذابی سخت.

سوره بیست وششم ایه شوری

بدان و اگاه باش هر انچه میکنی خدا اگاهست پس دخلت نکن توبه کن خدا کسیست که توبه بندگانش را میپذیرد و از گناهانشان نیز در میگذرد

ایه سی و یکم سوره شوری

سرپرستی همه را خدا بعهده گرفته و جز او هیچکس را سزپرستی نیست (انچه شرط بلاغ بود گفتم پس دیگر مجادله نکن وکیل و وسیع خداست نه من و نه تو)

سوره منافقون ایه چهارم

این نوع نصیحت و وصیعت کردن را قبل از من و شما دیگران نیز به مردم میکردند که دانستن واجب است اما چه دلیلی دارد که در وبلاگ عمومی بیان میکنی ایا جز این نیست که میخواهی ثابت کنی اری تو هم چیزی بارت هست ایا این نشان از خود بزرگ بینی ندارد؟اما متن ایه:

و چون آنان را ببينى هيكلهايشان تو را به تعجب وا مى‏دارد و چون سخن گويند به گفتارشان گوش فرا مى‏دهى گويى آنان شمعك‏هايى پشت بر ديوارند [كه پوك شده و درخور اعتماد نيستند] هر فريادى را به زيان خويش مى‏پندارند خودشان دشمنند از آنان بپرهيز خدا بكشدشان تا كجا [از حقيقت] انحراف يافته‏اند

سوره التغابن ایه دوم

 شاید مردم را گول بزنی اما بدان که خدا از همه چیز اگاهست.

عزیز دل من انچه واقعیت امر بوده گفتم ایا این کارت درست بود ایا نمیشود اسم اینکاررا معرفی کردن خودتان نام نهاد کمی به نوشته هایت توجه کن ببین همانطوری که مرا نمیشناسند تو را نیز نمیشناسن اما از دل همه مردم فقط خدا اگاهست.سوره اتغابن ایه چهارم

آنچه را كه در آسمانها و زمين است مى‏داند و آنچه را كه پنهان مى‏كنيد و آنچه را كه آشكار مى‏داريد [نيز] مى‏داند و خدا به راز دلها داناست  .

سوره التغابن ایه سیزدهم

خدا[ست كه] جز او معبودى نيست و مؤمنان بايد تنها بر خدا اعتماد كنند

پس نیازی نیست برای معرفی خودمان رنجیر یا سینه زنی کنیم نیازی به جلب اعتماد مردم نسبت بما نیست چرا که مردم دارای شعورند و خود میدانند که نه بمن باید ایمان بیاورند نه بتو بلکه خداست که لگام همه را بدست گرفته

سوره الملک ایه سیزدهم

من اگر بخواهم دروغ یا راست بگویم خدا اگاهست نیازی نیست به کسی جواب پس دهم تو بجز همنوع من بیش نیستی و ان خداست که از دروغ یا حقیقت اگاهست

(و [اگر] سخن خود را پنهان داريد يا آشكارش نماييد در حقيقت وى به راز دلها آگاه است)

من سعی کردم به مردم بفهمانم حسین باشید که هم برایتان خرج کنند و هم دوستتان بدارند نه اینگه یزید باشید برای مردم خرج کنید و دوستتان هم نداشته باشند اینکار نیاز به التماس کردن ندارد بلکه تشعشعات قلبیست اگر از درون بد باشیم دل مردم زودتر از عقل مردم تشخیص میدهد یادتان باشد دوست داشتن کسی هم بدل مربوط است نه به عقل" برای دل دلیل نیازی نیست

دیدی من هم بلدم حرف بزنم ؟

حالا کجاش رو دیدی؟

اما چند نکته ای برای چاه کنان:

حال که با دو رنگی بر امدید برای ریختن ابروی دیگران منتظر باشید که بزودی و براحتی ابرویتان ریخته خواهد شد.

زندگی کن انطور که میخواهی اما بمیر انطور که خدا میخواهد.

حقیقت را عنوان کن گرچه نپذیرند

خازع باش تا زمانیکه با ابرویتان بازی نشود

استوار باش بدون تکیه کردن بر دیگران

اگر زندگی پاک و راحت میخوای از عملکردت کمک بگیر

در خانه اگر کس است یک حرف بس است اگر ادامه دهید دلیلش این است که در خانه کسی نیست.